Britt
Ze kon wennen in elke stad. Ze nam het dorp immers altijd met haar mee. Het was ook niet zozeer dat de steden een andere cultuur hadden, de stad was de cultuur. Ze had weinig nodig om te wennen. Haar telefoon, haar lip balm, haar notitieblokje, haar pen, haar kauwgum. En niet te vergeten de medallion die ze van haar overgrootmoeder had gekregen. Het gaf haar een gevoel van controle…de…
